Przejdź do treści strony

Sierociniec Józefa Scholza

obraz

Neogotycki budynek dawnego sierocińca katolickiego, postawiony na działce której właścicielem był ekonom Józef Scholz, który w swoim testamencie z 1859 r. przekazał swój majątek Zakładowi dla Sierot Josepha Scholza (Joseph Scholzsche Weisen Institut). Celem placówki miała być opieka nad biednymi i osieroconymi dziećmi. Szczególnie ważnym stało się to w związku z wielkim pożarem Ząbkowic w 1858 r., gdy uległo zniszczeniu niemal 3/4 budynków miasta. Fundator zmarł 5 VIII 1859 r. i został pochowany na tzw. „starym cmentarzu” a jego grób zachował się do naszych czasów. Na potrzeby zakładu przebudowano najpierw niewielki dom stojący w ogrodzie posesji. Nową siedzibę zakładu udało się zbudować dopiero w latach 1906−07. Kierowanie zakładem objęły w dniu 1 IV 1908 r. siostry boromeuszki. Stary budynek został przeznaczony na cele mieszkalne i na pomieszczenie dla archiwum instytucji. Obecnie w nowym budynku mieści się Przedszkole Publiczne nr 1 z grupą żłobkową, w starym do niedawna Wydział Ksiąg Wieczystych Sądu Rejonowego w Ząbkowicach Śl. Dawny sierociniec katolicki jest trójkondygnacyjną budowlą neogotycką, wzniesioną z cegły. Wejście główne do budynku prowadzi od strony południowej. Obok niego w niszy znajduje się rzeźba św. Józefa.

Jednostki organizacyjne