Przejdź do treści strony

Apteka pod Koroną

obraz

Najstarsza w mieście apteka, której początki sięgają XVI w. W dniu 14 VI 1528 r. książę Karol I Podiebrad dał swojemu medykowi – Johannesowi Koppe von Raunenthal przywilej na założenie pierwszej apteki. Przywilej książęcy określał, że mieście może działać tylko jedna apteka. Apteka działała początkowo w budynku Smatruza (Sukiennic) i nosiła nazwę Apteki Książęcej. Właścicielami apteki było wiele rodów szlacheckich i mieszczańskich. Od II poł. XVI w przez niemal 70 lat trwał spór o prawo prowadzenia apteki przez dwie rodziny: Schlitter i Hoppel. W rezultacie obie rodziny otrzymały prawo do prowadzenia apteki − tzw. „kombinowanej”. Prawdopodobnie w II poł. XVII w. aptekę przeniesiono w obecne miejsce. Budynek w którym znajduje się apteka jest starszy. W przyziemiu są pomieszczenia przekryte sklepieniem krzyżowym, charakterystycznym dla XVI w. Podczas wielkiego pożaru 1858 r. kamienica spłonęła w górnej części i około 1870 r. została odbudowana. Wewnątrz znajduje się wyposażenie apteki z końca XIX w. W 1768 r. brat ząbkowickiego malarza – Amand Krause kupił przywilej miejski prowadzenia apteki i prowadził ją do początku XIX w. Dopiero w 1826 r. magistrat zezwolił na założenie drugiej apteki w mieście, która powstała w 1830 r. jako „Apteka pod Murzynem” po drugiej stronie rynku i istnieje do dzisiaj.

Jednostki organizacyjne